హిందూ పురాణాల ప్రకారం చంద్రగ్రహణం అనేది రాహువు, కేతువు అనే అసురులకు సంబంధించినది. సముద్ర మథనం సమయంలో అమృతం వచ్చినప్పుడు, విష్ణువు మోహినీ రూపంలో దేవతలకు అమృతం పంచుతూ ఉంటాడు. ఆ సమయంలో, రాహువు దేవతల వరుసలో చేరి అమృతం తాగుతాడు. చంద్రుడు, సూర్యుడు ఈ విషయాన్ని విష్ణువుకు చెబుతారు. కోపంతో విష్ణువు తన సుదర్శన చక్రంతో రాహువు శిరస్సును ఖండిస్తాడు. అయితే, అప్పటికే రాహువు అమృతం తాగడం వల్ల అతని తల భాగం రాహువుగా, మొండెం భాగం కేతువుగా మారిపోతాయి. ఈ సంఘటన తర్వాత, రాహువు చంద్రునిపై పగతో అప్పుడప్పుడు మింగడానికి ప్రయత్నిస్తాడని, అదే చంద్రగ్రహణమని కథనం చెబుతుంది. ఈ కథనం కారణంగా, గ్రహణాన్ని పగ, అపవిత్రతకు ప్రతీకగా భావిస్తారు. ఈ సమయంలో దేవాలయాలను మూసివేసి, దేవుని విగ్రహాలను ప్రతికూల శక్తుల నుండి కాపాడాలని నమ్ముతారు. గ్రహణానికి కొన్ని గంటల ముందు ఆలయాలను మూసివేస్తారు, గ్రహణం పూర్తైన తర్వాత ఆలయాన్ని శుద్ధి చేసి, విగ్రహాలకు మళ్లీ అభిషేకం చేస్తారు. తరువాత పూజలు తిరిగి ప్రారంభమవుతాయి. గ్రహణం సమయంలో ప్రతికూల శక్తి ప్రబలంగా ఉంటుందని, అది దైవశక్తిని తగ్గించవచ్చని నమ్ముతారు. కాబట్టి, దేవుని విగ్రహాలను ఈ శక్తి నుండి రక్షించడానికి ఆలయ ద్వారాలను మూసివేస్తారు. గ్రహణం తరువాత ఆలయాన్ని పూర్తిగా శుద్ధి చేయడం ఆచారం. ఈ ప్రక్రియలో విగ్రహాలకు పవిత్ర జలంతో స్నానం చేయించడం, మొత్తం ఆలయ ప్రాంగణాన్ని శుభ్రం చేయడం జరుగుతుంది. ఆహార, పానీయాల నిషేధం: గ్రహణం సమయంలో ఆహారం తినడం, పానీయాలు తాగడం అశుభమని నమ్ముతారు. దేవునికి కూడా ఈ నియమం వర్తిస్తుందని భావించి, పూజలను నిలిపివేస్తారు.
